|
خاک، قطعه ای از بهشت است! قریه ی سبزپوش "المیتو" یکی از قریه های بزرگ اولسوالی جاغوری است! المیتو، دارای ظرفیت های بزرگ فرهنگی است که به تناسب این ظرفیت های وسیع، از رشدی که بتواند نسل نو را راضی کند برخوردار نیست! شاید این نشانه ی رشد فکری جوانان است که از وضعیت موجود راضی نیستند. یکی از نشانه های جامعه در حال رشد آن است که با قدرشناسی از پیشینیان خدمت گزار؛ و با پشتوانه ی تجربه بزرگان و گذشتگان، متوقف نشوند و راه های نوی برای پیشرفت جامعه جست و جو و کمایی کنند. المیتو، از ظرفیت ها، ظرافت ها و خوبی های فراوانی برخودار است که بدون شک میراث گذشتگان فرهنگ دوست و بزرگان نسل حاضر است! نا رضایتی از وضعیت موجود هرگز به معنای زیر سؤال بردن خدمت های فراوان بزرگان مان نیست بلکه جست و جو راه های ژیشرفت است! شرایط و امکانات امروز، دیروز وجود نداشت. دیروز ها جنگ بود و مشکلات اقتصادی و فرهنگی و... دیروز المیتو حدود پنجاه روحانی با تحصیلات عالی نداشت! دیروز المیتو حدود 25 نفر فوق لیسانس و حدود چهل نفر دانشجو در رشته های گوناگون نداشت! دیروز المیتو استاد دانشگاه نداشت! دیروز المیتو وزیر نداشت! دیروز المیتو مسجد جامع نداشت! و............. اما امروز نام خدا همه¬ ی این ها را دارد! دیروز المیتو حضرت آیت الله مدرس افغانی را داشت و از او به اندازه کافی استفاده نبرد! دیروز روحانیت تشکل نداشت امروز هم ندارد! دیروز بزرگان به جوانتر کمتر میدان می دادند و کمتر آنان را پرورش می دادند! امروز روحانیت و دانشویان ارتباطی که شایسته است و برای پیشرفت منطقه لازم است ندارند! و..... این وبلاگ، پنجره ای است که با همدلی طلاب و دانشجویان و فرهنگیان المیتو در کابل، پاکستان و ایران راه اندازی شده و آمادگی داردبرای پیشرفت المیتو از همکاری، طرح و نظر همگان با آغوش باز استقبال کند! این پنجره نخستین تجربه کار همگانی فرهنگیان المیتو است که قلبشان برای مردم می طپد و پیشرفت آنان - به ویژه نسل نو - را آرزو دارد. این پنجره پیوند روحانی روشنفکر امروز و روشن اندیشان دانشگاهی و جامعه فرهنگی المیتو است! این مجموعه اگرچه از وضعیت موجود فرهنگی و اجتماعی راضی نیستند اما هرگز دنبال "مقصر" نیستند و قدردان همه¬ ی بزرگان و گذشتگان خود هستند اما پیشرفت منطقه را حق آنان می دانند! حفظ وحدت همدلی مردم؛ که در سال های طوفان منطقه را از آسیب های پیش بینی نشده ای حفظ کرد، لازم و واجب می دانند و همدلی های بیشتری را آرزومند اند. المیتو؛ گام اول و آخر ما نخواهد بود! به دلیل آن که سنگ بزرگ نشانه نزدن است؛ ما سنگ کوچک برداشتیم و قصد ما خدمت و ایجاد تحول و پیشرفت است! به دلیل آن که کار های ریز، تخصصی تر و نتیجه بخش تر است؛ از المیتو آغاز کرده ایم! و اگر نه فرهنگیان المیتو نام خدا در سطح ملی و بعضا بین المللی مطرح اند و کار های بزرگ تری در فرصت های دیگر انجام می دهند! فرهنگیان سایر مناطق را نیز به چنین کار هایی ترغیب می کنیم چون نتایج عملی خوبی در پی خواهدداشت! کار جمعی برکت های زیادی دارد. در گام های نخستین کار های زیر را ضروری می دانیم و از همه قلم به دستان و دلسوزان مصرانه خواستاریم که که در انجام آن همت گمارند: 1.زندگی نامه بزرگان و پیشروان علمی، اجتماعی، سیاسی و ...........؛ 2.زنگی نامه شهیدان و ثبت سهم رزمندگان مجاهد منطقه در برابر تجاوز شوروی سابق و رژیم کمونیستی؛ 3.ثبت فرهنگ، آداب و رسوم و ارزیابی آن؛ 4.معرفی کار های علمی فرهنگیان منطقه جهت تجلیل از مولدان فرهنگی و خود باوری جوانان؛ 5.معرفی ظرفیت های فرهنگی و اقتصادی و جست و جو و دست یابی که راه کار هایی که به پیشرفت فرهنگی و اقتصادی منطقه کمک کند؛ 6.... تا گپ دیگر بامان خدا
تهيه شده توسط
المیتو واله
در تاريخ
جمعه ۳۰ اسفند ۸۷ ساعت ۰۴:۲۸ |
نظرات (9)
|